سیروس ابراهیم زاده؛بازیگری که نقش را با تمام وجود بازی می کرد
پیش از انقلاب سریالی پخش می شد با حضور بزرگانی مانند صادق بهرامی، جهانگیر فروهر و… به نام «اختاپوس» که مخاطبان خاص خود را داشت.برخی از بازیگرانی که بعدها شهره شهر شدند،با این سریال راه ترقی را پیدا کرده و طی کردند.
زنده یاد سیروس ابراهیم زاده را برای اولین بار در همین سریال دیدم. صدایی خاص و گویشی ویژه داشت که بعدها به یکی از شاخصه های بازیگری اش تبدیل شد.
پیش از اینکه وی در قاب تلویزیون یا روی پرده سینما خودنمایی کند، مخاطبان از روی صدایش او را می شناختند،بس که نوع بیان اش خاص بود.
مرحوم ابراهیم زاده از بازیگران باسواد ایران بود که به زبان خارجه هم تسلط کامل داشت.پرستیژ و روش خاصی در بازیگری و زندگی خصوصی داشت.
هرگز ندیده و نشنیده ام کسی از این بازیگر مطرح،خدای ناکرده بد گفته یا گله ای کرده باشد.ذاتا مودب بود و عاشق ادبیات.
همسر وی نیز نویسنده ای بود توانا که کتابهای اش هنوز در قفسه کتابفروشی ها خودنمایی می کند.
سال 1383 خبرنگار و عکاس بانی فیلم را برای مصاحبه با این زوج هنرمند به خانه آنان گسیل کردم.این زوج فرهیخته حسابی از همکاران ما پذیرایی کرده و خروجی آن،مصاحبه دلنشین و جذابی بود با عکس هایی خاص.
سیروس ابراهیم زاده از جمله بازیگرانی بود که هر نقشی را به عهده می گرفتند، چه کوتاه و چه بلند،تمام وجود خود را به کار می بستند تا نتیجه آن،نه تنها خوب،بلکه عالی باشد.
این هنرمند دوست داشتنی که در پرونده هنری اش،ده ها اثر،از تئاتر و فیلم سینمایی گرفته تا سریال تلویزیونی دیده می شود،از معدود بازیگرانی بود که در هر فیلم و سریالی برای او نقشی وجود داشت.
برخی از نویسندگان بر اساس نوع بازیگری و خصوصیات مرحوم ابراهیم زاده در فیلمنامه نقشی برای او می نوشتند و کارگردانان آن را به تصویر می کشیدند.
وجودش در هر فیلم و سریالی غنیمت بود.کارگردانان و دیگر عوامل با شخصیت و بازی او هرگز مشکلی پیدا نکردند،زیرا کاربلد و چارچوب شناس بود.هرگز برای کارگردانان تعیین تکلیف نکرده و به آنچه از وی می خواستند عمل می کرد.اخلاق حرفه ای را همواره مد نظر داشت.
تنوع نقش های زنده یاد سیروس ابراهیم زاده بی نظیر بوده و به کاراکترهای زیادی جان بخشیده و آنها را دیدنی کرده.
مخاطبان نیز بازی این بازیگر دوست داشتنی را دوست می داشتند.از فیلم ها و سریال های تاریخی-مذهبی گرفته تا آثار اجتماعی و کمدی،وی در آنها بازی کرده و خوش درخشیده.
کارنامه بازیگری مرحوم ابراهیم زاده آنچنان سنگین و رنگین است که به عنوان راقم سطور،جرات ندارم یک یا چند اثر را نام ببرم،زیرا از نظر حقیر در تمام تئاترها،سریال ها و فیلم های سینمایی که بازی کرده کارش کارستان بوده.
مدتی بود این هنرمند کاربلد، نه روی صحنه تئاتر رفته بود و نه مقابل دوربین سریال و فیلم سینمایی.برای همین جای خالی وی همواره حس می شد.
اکنون که این بازیگر مودب و باسواد خرقه تهی کرده و به دیار باقی سفر کرده،جای خالی او بیش از پیش حس شده و خواهد شد،زیرا محال است فرد دیگری با آن صدا و گویش خاص دوباره پا به عرصه هنر بگذارد.
مدت ها بود با دیو بیماری دست و پنجه نرم می کرد،اما سرانجام طاقت اش طاق شد و از نفس افتاد.
نمی دانم که در ایام بیماری،مدیر و سینماگری جویای احوال او شده یا نه.من که نشنیدم چنین اتفاقی افتاده باشد.
مرگ هنرمند سخت و سنگین است،وقتی سخت تر و سنگین تر می شود که در غربت اتفاق افتاده و غریب از دنیا برود.
خداوند این هنرمند دوست داشتنی را بیامرزد و به همسر داغدار و خانواده عزادارش صبر و شکیبایی عنایت فرماید.
سیدرضا اورنگ
